Ja Kou Rakhai Rakhanhar

Hukamnama Darbar Sahib

Ja Kou Rakhai Rakhanhar, Tis Ka Ang Kare Nirankar; Raag Gond Mahalla 5th Guru Arjan Dev Ji, SGGS Ang 868.
"He, whom the Protector protects, his side the Formless Lord takes."

Hukamnama Translation in English

Gond Mahala 5 (Ja Kou Rakhai Rakhanhar)
The Lord always takes· the side of the saints, whom the Lord-protector always protects through His Grace. (Pause -1)

Such a person is protected from the fire of the mother's womb and none of the vices like sexual desires, anger, greed, or worldly attachment could harm him. Such a (Guru-minded) person sings the praises of the Lord in the company of the holy saints, whereas the faithless vilifier is dishonored and the ash of sins is thrown at his face. (1)

The Lord's True Name is like the protective armor for His devotee who cannot be affected (touched) by the evil designs of the enemies or demons. Whosoever is overpowered by his egoism, gets perished soon, whereas the helpless devotees are saved by the Lord's support. (2)

The helpless person, who has sought refuge at the lotus-feet of the ~rd, has been protected by the Lord through His protective embrace. (care). Whosoever is engrossed in his egoistic tendencies, gets reduced to dust (destroyed) in no time. (mingles with dust soon). (3)

always would offer me as a sacrifice to the True Lord, who is always ever-existent during the three ages (of past, present, and future) The Lord has always protected His devotees. O, Nanak! The Lord is always our protector, being the support of our very existence (life.) (4-18-20)

Download Hukamnama PDF

Download Now

Hukamnama in Hindi

गोंड महला ५ ॥ जा कौ राखै राखणहार ॥ तिस का अंग करे निरंकार ॥१॥ रहाओ ॥ मात गरभ महि अगन न जोहै ॥ काम क्रोध लोभ मोह न पोहै ॥ साधसंग जपै निरंकार ॥ निंदक कै मुहि लागै छार ॥१॥ राम कवच दास का संनाहु ॥ दूत दुसट तिस पोहत नाह ॥ जो जो गरब करे सो जाए ॥ गरीब दास की प्रभ सरणाए ॥२॥ जो जो सरण पया हरि राए ॥ सो दास रखया अपणै कंठ लाए ॥ जे को बहुत करे अहंकार ॥ ओहु खिन मह रुलता खाकू नाल ॥३॥ है भी साचा होवणहार ॥ सदा सदा जाईं बलिहार ॥ अपणे दास रखे किरपा धार ॥ नानक के प्रभ प्राण अधार ॥४॥१८॥२०॥

Meaning in Hindi

गोंड महला ५ ॥ ( Ja Kou Rakhai Rakhanhar )

जिसकी रक्षा सर्वशक्तिमान निरंकार करता है, उसका ही वह साथ देता है॥ १॥ रहाउ ॥

माता के गर्भ में जठराग्नि भी उस जीव को स्पर्श नहीं करती और काम, क्रोध, लोभ एवं मोह भी तंग नहीं करते। साधु की संगति में वह निरंकार का नाम जपता रहता है और उसकी निंदा करने वाले के मुंह में राख ही पड़ती है ॥ १॥

राम का नाम ही दास का कवच एवं ढाल है, जिसे कामादिक दुष्ट दूत स्पर्श नहीं करते। जो भी व्यक्ति घमण्ड करता है, उसका नाश हो जाता है। प्रभु की शरण ही विनम्र दास का सहारा है॥ २॥

जो जो जीव भगवान की शरण में आया है, उस दास को प्रभु ने अपने गले से लगा लिया है। यदि कोई बहुत अहंकार करता है तो वह क्षण में ही खाक में मिल जाता है ॥ ३॥

ईश्वर ही सत्य है, वह वर्तमान में भी है और भविष्य में भी वही होगा। मैं सदैव उस पर बलिहारी जाता हैं, वह अपनी कृपा करके दास की रक्षा करता है। केवल प्रभु ही नानक के प्राणों का आधार है॥ ४॥ १८॥ २०॥

Punjabi Translation

ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੱਖਣ-ਜੋਗ ਪ੍ਰਭੂ (ਕਾਮਾਦਿਕ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ) ਬਚਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ) ।੧।ਰਹਾਉ।

ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਵੇਂ ਜੀਵ ਨੂੰ) ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਅੱਗ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੀ, (ਤਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ) ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਲੋਭ, ਮੋਹ (ਕੋਈ ਭੀ) ਆਪਣੇ ਦਬਾਉ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ, (ਪਰ ਉਸ) ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਿਰ ਉਤੇ ਸੁਆਹ ਪੈਂਦੀ ਹੈ (ਨਿੰਦਕ ਬਦਨਾਮੀ ਹੀ ਖੱਟਦਾ ਹੈ) ।੧।

ਹੇ ਭਾਈ! ਪਰਮਾਤਮਾ (ਦਾ ਨਾਮ) ਸੇਵਕ ਵਾਸਤੇ (ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾਣ ਵਾਲਾ) ਤੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਸੰਜੋਅ ਹੈ (ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਾਸ ਰਾਮ-ਨਾਮ ਦਾ ਕਵਚ ਹੈ ਸੰਜੋਅ ਹੈ) ਉਸ ਨੂੰ (ਕਾਮਾਦਿਕ) ਚੰਦਰੇ ਵੈਰੀ ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। (ਪਰ) ਜੇਹੜਾ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ (ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਾ) ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ (ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਲੋਂ) ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ਼ਰੀਬ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸੇਵਕ ਦਾ ਆਸਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੈ।੨।

ਹੇ ਭਾਈ! ਜੇਹੜਾ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ ਦੀ ਸਰਨੀ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ (ਦੁਸਟ ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ) ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ (ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਉਤੇ) ਬੜਾ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ (ਇਹਨਾਂ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਟਾਕਰੇ ਤੇ) ਇਕ ਖਿਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।੩।

ਹੇ ਭਾਈ! ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੁਣ ਭੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਸਦਾ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇਗਾ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸੇ ਉਤੋਂ ਸਦਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਭਾਈ! ਨਾਨਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਸਦਾ) ਬਚਾਂਦਾ ਹੈ।੪।੧੮।੨੦।