Har Jio Kripa Kare Ta Naam Dhiayiye Jio

1. English TranscreationTranascreation ByEnglish Transcreation

Dhanasari Chhant IV
Score I

There is but One God.
He is realised through the grace of the True Guru.
If the Lord is gracious, on the Name one meditates.
The True Guru is realised in spontaneous poise
And to the laudation of the Lord one takes.
Lauding His virtues day and night one blooms,
If it pleases the True Lord,
Shedding pride, ego and attachment to Maya,
In the poise of Name one is absorbed.
It happens what the Creator does.
If He grants one takes.
If the Lord is gracious
On the Name one meditates. (1)

I am dedicated to my Accomplished Guru in loving devotion.
I serve Him day and night,
And miss never the meditation.
Never do I miss meditation day and night,
On His Name I survive.
Hearing His Name with ears, my mind is satiated.
Guided by Guru, the Amrit I imbibe.
If He is gracious one meets the True Guru,
And one contemplates with discrimination.
I am dedicated to the Accomplished Guru in loving devotion. (2)

Company of Saint

With great good fortune if one were to get holy company,
One comes to relish meditation.
If day and night one remains attuned,
The spontaneous poise is one's destination.
He who gains spontaneous poise, he is endeared by the Lord,
Is ever a recluse and remains unattached.
He is hailed here and hereafter,
To the Lord's Name he is latched.
He is above both weal and woe,
And does what meets the Lord's fascination.
With great good fortune if one were to get the holy company,
One comes to relish meditation. (3)

Duality is a curse, the egoist is by Yama chastised.
He wails day and night in attachment with Maya dyed.
Dyed in attachment with Maya, given to the ego,
In covetousness, his days pass.
He remembers not what is bestowed by the Lord,
In the end, he regrets the loss.
None excepting the Name accompanies,
His progeny and spouse are by Maya enticed.
Duality is a curse, the egoist is by Yama chastised. (4)

In Your grace, pray, bring about the union that I gain access to the Mansion.
I should remain humble ever with folded hands,
In the Lord God's loving devotion.
In the Lord God's loving devotion, I abide by His command;
Abiding by His command I gain accord.
Day and night I meditate on the Name,
Remaining in poise in the Name absorbed.
The Name earns exaltation.
Nanak has verily taken to meditation.
In Your grace, pray, bring about the union that I gain access to the Mansion. (5)1

2. Hukamnama PDF Har Jio Kirpa Kare

Download PDF

3. Hukamnama English TransaltionHukamnama ExplanationHukamnama English Translation

Dhana'sari Chhant Mahala Chautha Ghar Pehla

lk onkar satgur prasad ( Har Jio Kirpa Kare Ta Naam Dhiaayiye Jeeo )

By the Grace of the Lord-sublime, Truth personified & attainable through the Guru's guidance." We can recite the Lord's True Name only when the Lord bestows His Grace on us. We also sing the praises of the Lord, the ocean of virtues, and peace-loving nature in a state of equipoise through the company of the True Guru.

Moreover, if we sing the praises of the Lord through the Guru's Grace when we win the pleasure and acceptance of the Lord such persons always remain thrilled with joy by singing the Lord's praises. Such truthful persons unite with the Lord, having discarded the worldly falsehood (Maya), in the form of egoism and attachments. The Lord-creator has created all the beings Himself and we attain the True Name through the Guru's Grace when it pleases the Lord. Thus we could recite True Name only when blessed with His Grace. (1)

I would serve the Guru day and night without forsaking His True Name, as I have developed the love of the Guru in my heart. Now I recite the Lord's. True Name day and night without forgetting it even for a moment, as I exist (live) only when I continue reciting it. I am partaking in the nectar of True Name through the Guru's Grace as by listening to the Lord's Name with my ears I feel fully satiated. I am enabled to meet the Guru through the Lord's Grace and then meditate on the Lord with full understanding and wisdom as I have inculcated the love of the Guru in my heart. (2)

Company of Saint

The company of the holy saints is gained by us through our good fortune as predestined by the Lord's Will and then we enjoy the bliss of the Lord's True Name. Thus the person, who remains immersed in the True Name always attains equipoise and peace of mind. The saintly, person who remains detached from worldly possessions, wins the love of the Lord in the state of equipoise, and then remains immersed in the Lord's True Name has won the applause of the whole world here and hereafter. Such a person then gets emancipated from the considerations of joy or sorrow as he accepts the Lord's Will without a murmur. Whosoever gains the company of the holy saints through good fortune, (based on previous good deeds) enjoys the bliss of the Lord's unison. (3)

Faithless Person

The faithless person, however, suffers due to his dual-mindedness and gets punished by the Yama (god of death). Then he wails with pain day and night, being engrossed in the love of the (anguish) worldly falsehood (Maya). Such a person, engaged in the love of the Maya, frets, and fumes with egoism thus spending the whole life in egoistic tendencies and I-am-ness. Finally, he repents at the time of death having forsaken the Lord-benefactor, who bestows all the benedictions. Nothing accompanies a man to the next world except his True Name, leaving all the possessions like son, wife, and wealth here only. Thus the faithless person suffers due to dual-mindedness, being punished by the Yama. (4)

The persons, who are given the company of the holy saints through the Lord's Grace, have attained an honourable place in the Lord's presence. The person, who stands with folded hands before the Lord is loved and liked by the Lord. The person, who wins the love of the Lord, follows the Lord's Will and then enjoys the bliss of life through His Will. Such a person recites the True Name day and night effortlessly and then worships the Lord in a state of equipoise. O, Nanak! Such a person attains Greatness by the recitation of True Name, which is loved by the Lord. O, Lord! May You unite us with Yourself through Your Grace, thus finding (giving us) a place in the Lord's Presence. (5 - 1)

4. हर जीयो कृपा करे ता नाम धियाईए जीओ Translation in Hindi

धनासरी छंत महला ४ घरु १ ੴ सतिगुर प्रसाद ॥
धनासरी राग, चौथी पातशाही (गुरु राम दास जी), पहला घर। एक ओंकार सतगुरु की कृपा से।

हरि जीओ कृपा करे ता नाम धिआईऐ जीओ ॥ सतिगुर मिलै सुभाए सहज गुण गाईऐ जीओ ॥
हे हरि, जब तू कृपा करता है तब हम तेरा नाम सिमरते हैं। सतगुरु से मिलकर सहजता से तेरे गुण गाते हैं।

गुण गाए विगसै सदा अनदिन जा आप साचे भावए ॥ अहंकार हौमै तजै माया सहज नाम समावए ॥
तेरे गुण गाने से हम सदा आनन्दित होते हैं, जब तू सच्चा हमें पसंद करता है। अहंकार और माया को त्याग कर हम सहजता से तेरे नाम में समाहित हो जाते हैं।

आप करता करे सोई आप देइ त पाईऐ ॥ हरि जीओ कृपा करे ता नाम धिआईऐ जीओ ॥१॥
तू ही सब कुछ करता है, जो तू देता है वही हमें मिलता है। हे हरि, जब तू कृपा करता है तब हम तेरा नाम सिमरते हैं।

अंदर साचा नेहु पूरे सतिगुरै जीओ ॥ हौं तिस सेवी दिन रात मै कदे न वीसरै जीओ ॥
सतगुरु के अंदर सच्चा प्रेम है। मैं दिन-रात उनकी सेवा करता हूं और उन्हें कभी नहीं भूलता।

कदे न विसारी अनदिन सम्हारी जा नाम लई ता जीवा ॥ श्रवणी सुणी त एहु मन त्रिपतै गुरमुख अमृत पीवा ॥
जब मैं तेरा नाम लेता हूं, तब मैं जीवित रहता हूं। जब मैं तेरा अमृत सुनता हूं, तब यह मन तृप्त होता है और गुरु की वाणी से अमृत पीता है।

नदर करे ता सतिगुरु मेले अनदिन बिबेक बुध बिचरै ॥ अंदर साचा नेहु पूरे सतिगुरै ॥२॥
जब तू कृपा करता है, तब सतगुरु हमें मिलते हैं और हम हमेशा विवेकपूर्ण बुद्धि से विचार करते हैं। सतगुरु के अंदर सच्चा प्रेम होता है।

सतसंगति मिलै वडभाग ता हरि रस आवए जीओ ॥ अनदिन रहै लिव लाए त सहज समावए जीओ ॥
वह बड़ा भाग्यशाली होता है जिसे सत्संगति मिलती है, तब उसे हरि का रस मिलता है। जब वह अनदिन (रात-दिन) तुझे लिव लगाता है, तो सहजता से तेरे में समाहित हो जाता है।

सहज समावै ता हरि मन भावै सदा अतीत बैरागी ॥ हलत पलत सोभा जग अंतर राम नाम लिव लागी ॥
जब वह सहजता से समाहित होता है, तो हरि को मन भाता है और वह सदा के लिए वैरागी हो जाता है। इस लोक और परलोक में उसकी शोभा बढ़ती है क्योंकि उसकी लिव राम नाम में लगी रहती है।

हरख सोग दुहा ते मुकता जो प्रभ करे सु भावए ॥ सतसंगति मिलै वडभाग ता हर रस आवए जीओ ॥३॥
वह खुशियों और दुखों से मुक्त हो जाता है, जो प्रभु की कृपा से सब कुछ पसंद करता है। वह बड़ा भाग्यशाली होता है जिसे सत्संगति मिलती है, तब उसे हरि का रस मिलता है।

दूजै भाए दुख होए मनमुख जम जोहिआ जीओ ॥ हाय हाय करे दिन रात माया दुख मोहिआ जीओ ॥
दूसरे प्रेम में दुख होता है और मनमुख को यमराज देखता रहता है। वह दिन-रात माया के दुख से मोहग्रस्त रहता है और "हाय-हाय" करता रहता है।

माया दुख मोहिआ हौमै रोहिआ मेरी मेरी करत विहावए ॥ जो प्रभ देइ तिस चेतै नाही अंत गया पछुतावए ॥
वह माया के दुख से मोहग्रस्त रहता है और अहंकार में डूबा रहता है। "मेरा-मेरा" करता हुआ जीवन बिताता है। जो प्रभु देता है उसे नहीं याद करता, अंत में पछताता है।

बिन नावै को साथ न चालै पुत्र कलत्र माया धोहिआ ॥ दूजै भाए दुख होए मनमुख जमि जोहिआ जीओ ॥४॥
बिना नाम के कोई साथ नहीं चलता, पुत्र, पत्नी और माया उसे धोखा देते हैं। दूसरे प्रेम में दुख होता है और मनमुख को यमराज देखता रहता है।

कर किरपा लेहु मिलाय महल हरि पाया जीओ ॥ सदा रहै कर जोड़ प्रभ मन भाया जीओ ॥
कृपा कर मुझे अपने महल में मिला ले, हे हरि। वह सदा हाथ जोड़कर प्रभु को प्यारा लगता है।

प्रभ मन भावै ता हुकम समावै हुकम मंन सुख पाया ॥ अनदिन जपत रहै दिन राती सहजे नाम धिआया ॥
जब वह प्रभु को प्यारा लगता है तो हुकम में समाहित हो जाता है और हुकम मानने में सुख पाता है। वह दिन-रात जपता रहता है और सहजता से नाम सिमरता है।

नामो नाम मिली वडिआई नानक नाम मन भावए ॥ कर किरपा लेहु मिलाए महल हरि पावए जीओ ॥५॥१॥
नाम के माध्यम से ही महानता प्राप्त होती है। नानक कहते हैं, नाम मन को प्यारा लगता है। कृपा करके मुझे मिलाओ और मैं हरि का महल पाऊं।

5. Punjabi Translation

ਧਨਾਸਰੀ ਚੌਥੀ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹੀ ॥ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕੇਵਲ ਇਕ ਹੈ ॥ ਸੱਚੇ ਗੁਰਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥

ਜੇਕਰ ਪੂਜਯ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਧਾਰੇ, ਤਦ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸ਼ਰਧਾ ਰਾਹੀਂ ਸੱਚੇ ਗੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਕੋਈ ਸੁਖੈਨ ਹੀ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਜੱਸ ਗਾਇਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥ ਜਦ ਸੱਚੇ ਸਾਈਂ ਖੁਦ ਐਕੁਰ ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣੀ ਰਾਤ ਦਿਨ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਫੁਲਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥ ਉਹ ਹੰਕਾਰ ਸਵੈ-ਹੰਗਤਾ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਖੈਨ ਹੀ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥ ਉਹ ਰਚਣਹਾਰ ਖੁਦ ਹੀ ਰਚਦਾ ਹੈ ॥ ਜਦ ਉਹ ਖੁਦ ਬਖਸ਼ਦਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਅਸੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ॥ ਜਦ ਮਾਣਨੀਯ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਰਹਿਮਤ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਆਰਾਧਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ॥

ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰਨ ਸੱਚੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹੈ ॥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਦਿਨ ਰਾਤ ਟਹਿਲ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦਾਚਿਤ ਨਹੀਂ ਭੁਲਾਉਂਦਾ ॥ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਦਾਚਿਤ ਨਹੀਂ ਭਲਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਰੈਣ ਦਿਹੁੰ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ॥ ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਮੈਂ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ ॥ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਗੁਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਰੱਜ ਗਈ ਹੈ ॥ ਗੁਰਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਨਾਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ॥ ਜੇਕਰ ਸਾਹਿਬ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਧਾਰੇ, ਤਦ ਮੈਂ ਸੱਚੇ ਗੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਪਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਬੀਨ ਮਨੂਆਂ ਰੈਣ ਦਿਹੁੰ ਨਾਮ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇਗਾ ॥ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰਨ ਸੱਚੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ ॥

ਜੇਕਰ ਭਾਰੇ ਚੰਗੇ ਨਸੀਬਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਦਾਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ॥ ਰੈਣ ਦਿਹੁੰ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਅੰਦਰ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਦ ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥ ਜਦ ਉਹ ਅਡੋਲਤਾ ਅੰਦਰ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਮਾਲਕ ਦੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਿਰਲੇਪ ਤੇ ਅਟੰਕ ਵਿਚਰਦਾ ਹੈ ॥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਪਾਉਣ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਇਸ ਜਹਾਨ, ਪ੍ਰਲੋਕਅਤੇ ਆਲਮ ਅੰਦਰ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ॥ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗਮੀ, ਦੋਨਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਭੀ ਸੁਆਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ ॥ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਪਾਈਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤਦ ਬੰਦਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਹੈ ॥

ਹੋਰਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੋਂ ਪੀੜ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਫਰੇਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਤੀਕੂਲ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਤਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ॥ ਸੰਸਾਰੀ ਮਮਤਾ ਦੀ ਪੀੜ ਦਾ ਡੰਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦਿਹੁੰ ਰੈਣ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥ ਦੁਖਦਾਈ ਸੰਸਾਰੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਫਰੇਬਤਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ “ਮੈਂਡੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂਡੀ ਹੈ” ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਉਸ ਦੀ ਆਰਬਲਾ ਬੀਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥ ਉਹ ਉਸ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਖੀਰ ਨੂੰ ਪਸਚਾਤਾਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਟੁਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥ ਨਾਮ ਦੇ ਬਾਝੋਂ ਕੁਝ ਭੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ॥ ਧੀਆਂ, ਪੁੱਤ੍ਰ, ਵਹੁਟੀ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ ਹੈ ॥ ਦਵੈਤ-ਭਾਵ ਵਿੱਚ, ਅਧਰਮੀ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ॥

ਮੇਰੇ ਤੇ ਮਿਹਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਾਈਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ॥ ਹੱਥ-ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹਾਂ ॥ ਜਦ ਇਨਸਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਪੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਅੰਦਰ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਫੁਰਮਾਨ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ ਬੰਦਾ ਆਰਾਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ॥ ਰਾਤ ਦਿਨ ਤਦ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਉਸ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਯਤਨ ਹੀ ਨਾਮ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ॥ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਨਾਮ ਨਾਨਕ ਦੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ॥ ਹੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ! ਮਿਹਰ ਧਾਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ॥